بزرگنمایی:
روزنامه جوان نوشت: هر سخنی که بدون سند و بدون توجه به پیامدهای اجتماعی مطرح شود،... حتی اگر از زبان یک روحانی و با ادبیات دینی بیان شود، نه تنها در خدمت دین و انقلاب نیست، بلکه شکلی از خیانت محسوب میشود.
پایگاه خبری نوید تربت:http://www.navidtorbat.ir
روزنامه جوان در یادداشتی به سخنان اخیر محمدباقر خرازی واکنش نشان داد و نوشت: برخی اظهارنظرهای نسنجیده و بیمبنا که گاه از سوی بعضی چهرههای مذهبی یا برخی عمامهبهسرها مطرح میشود، نیازمند تأمل جدی است. هر سخنی که بدون سند، بدون شناخت شرایط و بدون توجه به پیامدهای اجتماعی مطرح شود،... حتی اگر از زبان یک روحانی و با ادبیات دینی بیان شود، نه تنها در خدمت دین و انقلاب نیست، بلکه شکلی از خیانت محسوب میشود.
علیحسنحیدری در یادداشتی با عنوان "منبر و تریبون را علیه وحدت نکنید" در روزنامه جوان نوشت:
- سازهای ناکوک برخی ذیل عناوین مقدس و مظلوم مانند حزبالله در هنگامهای که کشور در وضعیت جنگی قرار دارد و نیاز مبرم به آرامش و انسجام دارد، نه نشانه شجاعت است و نه نشانه انقلابیگری، بلکه اگر نگوییم همنوایی، بازی در زمین دشمن است.
- امروز ایران بیش از هر زمان دیگری به یک جبهه ملی منسجم نیاز دارد؛ جبههای که در آن مردم و مسئولان، نیروهای دفاعی، حوزه و دانشگاه و همه دلسوزان ایران عزیز، با وجود تفاوتهای فکری، حول منافع اساسی کشور کنار یکدیگر بایستند.
- دشمن امروز با وجود بسیج تمام امکانات مادی و معنوی، در شکستن دیوار اتحاد ملی ناکام مانده است.
- با وجود جنگ ترکیبی دشمن علیه موجودیت ایران اسلامی، امروز وحدت دیگر یک فضیلت اخلاقی نیست؛ خط مقدم دفاع از ایران و اسلام است.
متن کامل این یادداشت را می توانید در ادامه بخوانید.
منبر و تریبون را علیه وحدت نکنید
در برهههایی از تاریخ، وحدت یک فضیلت اخلاقی نیست یک ضرورت ملی و راهبردی است. امروز ایران در چنین نقطهای ایستاده است. پیام اخیر رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای، که «اصرار بر وحدت کلمه و اتحاد مقدس» را از «اصولیترین امور در این برهه» دانستهاند، دقیقاً ناظر به همین ضرورت است. در این نگاه، اتحاد یک تاکتیک برای عبور از یک بحران نیست. یک اصل بنیادین برای حفظ عزت، استقلال و امنیت کشور است.
اتحاد مقدس یعنی جامعه در مسائل اساسی دچار چندپارگی نشود، یعنی اختلاف سلیقه جای دشمنشناسی را نگیرد. یعنی نقد، به تخریب تبدیل نشود. رقابت سیاسی سرمایه ملی را نسوزاند. کشور ممکن است در مسائلی دیدگاههای متفاوت داشته باشد، اما در برابر دشمن خارجی، حفظ تمامیت ارضی، استقلال، امنیت ملی و عزت ایران، باید خطوط مشترک همه ایرانیان باشد.
تجربه تاریخی نیز نشان داده است که دشمن پیش از آنکه به قدرت نظامی یک ملت حمله کند، بر شکافهای درونی آن تمرکز میکند. اختلاف میان مردم و مسئولان، بیاعتمادی اجتماعی، منازعات جناحی و تخریب سرمایههای ملی، برای دشمن فرصت میسازد. از همین رو، وحدت ملی فقط یک توصیه اخلاقی نیست بخشی از قدرت ملی است. هر اندازه جامعه منسجمتر باشد، هزینه فشار خارجی بیشتر میشود و امکان تحمیل اراده بیگانه کاهش مییابد.
البته اتحاد به معنای تعطیل کردن نقد نیست. اتفاقاً نقد مسئولانه یکی از پایههای سلامت جامعه است. جامعهای که هیچ نقدی در آن شنیده نشود، دیر یا زود گرفتار آسیبهای بزرگ میشود. تفاوت در این است که نقد برای اصلاح باشد، نه برای فرسایش اعتماد عمومی. برای حل مسئله باشد، نه تولید تنش و بحران. برای تقویت مدیریت کشور باشد، نه تغذیه خوراک تبلیغاتی بنگاههای خبری دشمن.
از همین منظر، برخی اظهارنظرهای نسنجیده و بیمبنا که گاه از سوی بعضی چهرههای مذهبی یا برخی عمامهبهسرها مطرح میشود، نیازمند تأمل جدی است. هر سخنی که بدون سند، بدون شناخت شرایط و بدون توجه به پیامدهای اجتماعی مطرح شود، میتواند به جای خدمت به سرمایه اجتماعی آسیب بزند. سخنی که مردم را مقابل یکدیگر قرار دهد، مسئولان را بیدلیل تخریب کند یا در شرایط حساس، تردید و بدبینی ایجاد کند، حتی اگر از زبان یک روحانی و با ادبیات دینی بیان شود، نه تنها در خدمت دین و انقلاب نیست، بلکه شکلی از خیانت محسوب میشود.
روحانیت در تاریخ ایران، همواره بیشترین اثرگذاری را داشته که سخنشان از عقلانیت، تقوا، بصیرت و مسئولیت اجتماعی برخوردار بوده است. امروز نیز مردم از برخی چهرههای ملبس به لباس مقدس روحانیت و منسوب به خانواده وزین و محترم حوزه علمیه، بیش از هر چیز، انتظار دارند که شایعات و شبهات دشمنساخته را تکرار نکنند، شایعه را به جای خبر ننشانند، اختلاف را دامن نزنند و از منبر و تریبون برای حل مسئله استفاده کنند.
«سازهای ناکوک» برخی ذیل عناوین مقدس و مظلوم مانند حزبالله در هنگامهای که کشور در وضعیت جنگی قرار دارد و نیاز مبرم به آرامش و انسجام دارد، نه نشانه شجاعت است و نه نشانه انقلابیگری، بلکه اگر نگوییم همنوایی، بازی در زمین دشمن است. گاهی یک سخن نسنجیده میتواند بیش از دهها اقدام دشمن، فضای جامعه را ملتهب کند.
پیام اصلی «اتحاد مقدس» این است که اختلاف را به دشمنی تبدیل نکنیم. نقد را به تخریب نکشانیم. رقابت را به شکاف ملی تبدیل نکنیم و مهمتر از همه، اجازه ندهیم دشمن از اختلافات داخلی برای ضربه زدن به ایران استفاده کند.
امروز ایران بیش از هر زمان دیگری به یک جبهه ملی منسجم نیاز دارد جبههای که در آن مردم و مسئولان، نیروهای دفاعی، حوزه و دانشگاه و همه دلسوزان ایران عزیز، با وجود تفاوتهای فکری، حول منافع اساسی کشور کنار یکدیگر بایستند. این همان معنای واقعی وحدت است وحدتی که نه چشم بر ضعفها میبندد و نه اجازه میدهد اختلافها، اصلِ «ایران اسلامی» را که امروز مورد هدف دشمن است، به حاشیه ببرند.
اتحاد مقدس یعنی در برابر دشمن، نماینده مشت گرهکرده ملت برگزیده باشیم باید توجه داشت که ایران قدرتمند، از جامعهای متفرق ساخته نمیشود. قدرت ایران از مردمی برمیآید که برغم داشتن اختلاف سلیقه، اما دشمن مشترک را میشناسند نقد میکنند، اما کشور را تضعیف نمیکنند و در لحظه حساس، منافع ایران را بر موضوعات فرعی و منافع جناحی و شخصی مقدم میدانند.
امروز هر سخنی که به انسجام ملی کمک کند، به قدرت ایران میافزاید و هر سخنی که در جامعه تولید دوقطبی کند و آن را متفرق و بیاعتماد سازد، آگاهانه یا ناآگاهانه، قدرت ملی را تضعیف خواهد کرد. بنابراین در چنین شرایطی، پیام «اتحاد مقدس» یک پیام ساده نیست یک راهبرد برای حفظ ایران است.
دشمن امروز با وجود بسیج تمام امکانات مادی و معنوی، در شکستن «دیوار اتحاد ملی» ناکام مانده است و اتحاد ملی، تاکنون بزرگترین مانع تحقق راهبرد دشمن برای فرسایش، وحدت ملی، امنیت ملی و قدرت ملی ایران اسلامی بوده است.
مراقبت کنیم که تبدیل به پیادهنظام دشمن برای درشکستن وحدت ملی نشویم. با وجود جنگ ترکیبی دشمن علیه موجودیت ایران اسلامی، امروز وحدت دیگر یک فضیلت اخلاقی نیست خط مقدم دفاع از ایران و اسلام است.