چاپ

پایگاه خبری نوید تربت: http://www.navidtorbat.ir

نوید تربت: وزارت بهداشت از 445 هزار مورد حیوان‌گزیدگی و 20 مرگ ناشی از هاری در سال 1404 خبر می‌دهد؛ دولت هم سالانه 65 میلیون دلار برای واکسیناسیون هزینه می‌کند. با این هزینه و تلفات، موج‌های شبکه‌های اجتماعی علیه برنامه‌های مهار دیگر نمی‌تواند جای پاسخ‌گویی را بگیرد. ادعای وجود «مافیا» در این حوزه نیز باید با سند بررسی شود.

به گزارش نوید تربت به نقل از رکنا، وزارت بهداشت می‌گوید سالانه حدود 400 هزار نفر در کشور سگ‌گزیده می‌شوند و تزریق واکسن به افراد در معرض خطر 65 میلیون دلار برای دولت هزینه دارد. هم‌زمان، از ثبت 445 هزار مورد حیوان‌گزیدگی و مرگ 20 نفر بر اثر هاری در سال 1404 خبر داده شده است. این ارقام یک واقعیت را نشان می‌دهد: هزینه پیشگیری سنگین است، اما مهار عامل خطر هنوز به نتیجه‌ای متناسب با این هزینه نرسیده است.

علیرضا رئیسی، معاون بهداشتی وزیر بهداشت، گفته است سالانه حدود 400 هزار مورد سگ‌گزیدگی در کشور رخ می‌دهد و دولت برای واکسیناسیون این افراد 65 میلیون دلار هزینه می‌کند. رئیس گروه بیماری‌های قابل انتقال بین انسان و حیوان نیز شمار کل حیوان‌گزیدگی‌های ثبت‌شده در سال 1404 را 445 هزار مورد اعلام کرده است. این دو رقم به دو آمار جداگانه مربوطند: یکی تعداد سالانه سگ‌گزیدگی و دیگری مجموع حیوان‌گزیدگی‌های ثبت‌شده در سال گذشته.

بیشترین گزش‌ها از سوی سگ و گربه رخ می‌دهد، اما به گفته وزارت بهداشت، مرگ‌های ناشی از هاری عمدتا به گزش سگ‌های بدون صاحب و حیوانات وحشی مربوط است. مقام‌های این وزارتخانه می‌گویند 20 نفر از قربانیان حیوان‌گزیدگی در سال 1404 بر اثر هاری جان باختند. گزش گربه نیز شایع است، اما تاکنون مرگی بر اثر هاری ناشی از گربه به وزارت بهداشت گزارش نشده است.

واکسن پس از گزش ضروری است، اما درمان پیامد بحران جای پیشگیری از آن را نمی‌گیرد. وقتی صدها هزار مورد گزش ثبت می‌شود و دولت سالانه ده‌ها میلیون دلار برای واکسیناسیون هزینه می‌کند، پرسش اصلی این است که برنامه مهار حیوانات بدون سرپرست چه نتیجه‌ای داشته و مسئول شکست یا کندی آن کدام دستگاه است؟

در ایران، هر بحثی درباره ساماندهی سگ‌های بدون صاحب به‌سرعت به جدال در شبکه‌های اجتماعی کشیده می‌شود. مخالفان برخی طرح‌ها از ضرورت حمایت از حیوانات می‌گویند؛ منتقدان نیز از متوقف شدن اقدامات اجرایی و شکل‌گیری موج‌های سازمان‌یافته مخالفت سخن می‌گویند. ادعای وجود «مافیا» یا سودبرندگان از ادامه وضع موجود، بدون سند قابل اثبات نیست. اما همین ادعاها نیز باید بررسی شوند، نه اینکه با انکار کلی یا هیاهوی رسانه‌ای کنار گذاشته شوند.